Nieuwsbrief

Nieuwsbrief FEDERATIEVORMING WESTLANDSE PAROCHIES

Klaar voor de start!
Op zaterdag 9 april jl. werd het statuut voor de parochiefederatie
‘Sint Franciscus tussen duin en tuin’ ondertekend.
Per 1 juli aanstaande gaat de federatie feitelijk
van start.
Jaren van overleg en voorbereiding zijn hier aan vooraf
gegaan. Wij kunnen terugkijken op een constructieve
periode. Dankbaar zijn wij voor de deskundige en bezielende
begeleiding van het proces door de projectleider
mevrouw Marianne Ruigrok- van der Valk. Zij wist
de lijnen goed samen te brengen en zorgde voor een
positieve sfeer. Parochiebestuurders en pastores hebben
veel tijd, energie en inspiratie gegeven aan de verschillende
deelprojecten. Een woord van grote dank
aan ieder die zijn/haar steentje heeft bijgedragen aan
het proces. Het is belangrijk dat wij nu goed voorbereid
van start kunnen gaan. De parochianen van de 11 parochies
zijn gedurende het gehele traject op de hoogte
gehouden via een uitstekende nieuwsbrief en verschillende
informatieavonden. Door de open communicatie
is er een hecht draagvlak gegroeid. Onze complimenten
aan de projectgroep communicatie die uitstekend
werk heeft verricht! Wij gaan nu beginnen. Laten wij in
een geest van saamhorigheid vol vertrouwen verder
bouwen aan de kerk van vandaag en morgen! Op zondag
3 juli komen wij samen in een feestelijke startviering
in de Sint Jan de Doperkerk te Wateringen aanvang
10.00 uur. Dan zal het pastoraal team worden geïnstalleerd.
Wij hopen dat velen deze viering zullen
meemaken en dat het een goed en bemoedigend begin
wordt! Laten wij samen bidden om Gods Zegen!
Namens het pastoraal team,
pastoor J. Steenvoorden
Een ontmoeting met …….Martien Straathof
Na een rondgang door de kerk van Nieuwkoop, een
kerk met een eigen sfeer en details die je pas opvallen
als je er even wat langer de aandacht aan geeft, gaat
het gesprek verder over op het kerkbezoek en de frequentie
van kerkvieringen in het weekend. We zijn in
gesprek met pastoor Martien Straathof die per 1 juli
2011 als parochievicaris in onze parochiefederatie Sint
Franciscus tussen duin en tuin werkzaam zal zijn.
In Nieuwkoop geeft één viering per weekend per locatie
nu rust: ik kan dan ook handen geven achterin de kerk.
Ik had niet gedacht dat het zo’n impact zou geven! De
tijd voor het contact. Het is een bijzonder hedendaags
verschijnsel: mensen houden van spektakel in de kerk.
Zaken als Oranjemis, Kerstmis, maar ook bijvoorbeeld
een Harry Potterviering. Dat trekt volle kerkbanken,
echter houden we daarmee de mensen ook langer in de
kerk? Mijns inziens is daar meer voor nodig en het
daadwerkelijk contact doet daar dan erg veel! Daarnaast
ontdekken mensen ook dat ze er ook wel bij willen
horen. Een parochiegemeenschap, vrijwilligers, ouders
die hun kinderen erbij betrekken, maar ook het gezamenlijk
beleven van ons geloof door bijvoorbeeld met
elkaar op Lourdesreis te gaan, dat raakt de harten van
de mensen. Van oud en jong.
Het lijkt erop dat we met elkaar een opdracht hebben
om met elkaar die geloofsbeleving weer te gaan ervaren
in alle dingen die we doen. Jong en oud wordt uitgenodigd
zich te ‘laten pakken’ door het geloof. Voorbeelden
daarvan zie je bijvoorbeeld bij: De WereldJongerenDagen
in Keulen, de Katholieke JongerenDag in
Den Bosch en de Taizévieringen. Het komt langs. Het
pakt je of het pakt je niet. Het is massa, anonimiteit,
meelopen met de grote groep en toch ook het individuele.
We hebben allemaal behoefte aan het persoonlijke
van de communie. En we hebben ook behoefte aan de
anonimiteit van de volle kerk. Het verhaal van Jezus
van Nazareth is immers ook het verhaal van Relatie.
Dat moet je ervaren.
Daniël Loohues zingt erover in zijn lied ”Van de lage
naar de hoge in grote bogen”. Naar boven toe is er
kracht en inspanning nodig. Naar beneden toe: dat gaat
vanzelf. Ik hoop dat ik mij binnen de Federatie mag inzetten
om de kracht naar boven te begeleiden. Ik zie
daarin de groeikracht van God.
Iemand gaf me laatst een mooi inzicht: Je moet aardig
doen tegen mensen die onaardig doen, want zij hebben
jouw aardigheid het hardste nodig! Als je het zo bekijkt
dan verandert je perspectief met 180 graden. Als je
goed doet dan komt het ooit bij je terug!
Je gaat al deze ideeën binnen de gemeenschap
brengen?
In mijn weg naar het priester-zijn vroeg ik me meerdere
malen af: “Hoe moet ik nu priester zijn? Ik hoorde in die
tijd Stef Bos zingen. Die wilde tekstdichter worden, en
vroeg zich af: “Hoe moet dat nu?” Hij zong: “Ik moet het
niet worden ik ben het!” En dat gaf me meteen het antwoord
op de door mij gestelde vraag: “Hoe moet ik
priester zijn?” Ik ben het. Ik hoef het niet meer te worden!

Is er hier nu sprake van “Een late roeping?”
Het gaat hier niet om een late roeping. Het gaat hier om
laat antwoord geven. Het gaat erom dat je een stap zet.
Dan ineens vallen er een aantal zaken op zijn plek en
zit ik, voordat ik het weet, met het eelt op mijn handen
in de collegebanken van Vronesteijn.
Lagere school, Lagere Tuinbouwschool,
3 jaar Middelbare Landbouwschool,
1 jaar Oenkerk (een kadercursus
om uit dienst te kunnen blijven),
toen toch in dienst gemoeten
alwaar ik de tip kreeg om met de militaire
bedevaart naar Lourdes te gaan.
Maar dat kon toen net niet door gaan.
Dus ben ik een jaar later met de Katholieke
Plattelands Jongeren toch
naar Lourdes gegaan. Hoe kan het
soms lopen!? Daar smolt ik voor de sacramentsprocessie.
“God loopt door de geschiedenis heen al mee met
deze processie!.” Nou, dat ik daar zo tussen mocht lopen,
en die muziek, al die jonge priesters (ik was niet
de enige die priester wilde worden!). Dan de ziekenprocessie,
waar ik door de zieke vrouw werd begeleid hoe
ik haar naar de wc moest begeleiden. Wie begeleidt er
wie? Ik hoef het niet alleen te doen! Dan had je daar
ook nog al die souvenirs, wat eigenlijk gewoon als
praatding mee naar huis gaat. Er wordt over gesproken.
Ik mag ze nu zegenen, maar ik zegen dan vooral
de mensen die ze vast houden. De dingen vielen plotseling
op zijn plek door Lourdes, door Thuis, maar ook
door de Dood.
Toen ik uit dienst kwam, kwam onze plaatselijke begrafenisman
bij ons thuis met de vraag of ik voorloper wilde
worden van de begrafenis: je bent rustig, je neemt
thuis het bedrijf over. Er zit ook provisie aan, en je bent
kerks. Dus ideaal, denk er nog eens rustig over na.
Toen zei mijn moeder me: “Als vent van 21 moet je je
met het Leven bezig houden i.p.v. met de DOOD!” Ik
heb het wel gedaan en het werd bevestigd dat ik het zo
rustig deed. Ik kan in de onrust de rustige factor zijn en
met mensen omgaan. Ik stond vervolgens regelmatig
langs het graf bij de begrafenis en dan dacht ik: “Wie
gaat er de komende 10 jaar met deze nabestaanden
mee weer het LEVEN in?!” “Ik wil ervoor zorgen dat deze
mensen weer naar het LEVEN kunnen draaien!”
De nieuwe fase die je nu ingaat.
In de afgelopen jaren ben ik pastoor geweest van 6 parochies
rond Langeraar. Dat leek vooraf een hele kluif
te zijn, maar in de praktijk is dat erg goed verlopen. Ik
mocht deel uitmaken van een goed team van pastores
en de bestuurslaag was al goed op elkaar ingewerkt.
De taken werden goed verdeeld en een ieder deed
waar hij/zij goed in is. Ik weet nog dat ik als jonge student
ooit van de LTuS naar de kerk van
Langeraar fietste en in gedachte God al
gevraagd had of ik in dit ‘kerkje’ pastoor
mocht worden. God verhoorde mijn vraag
en gaf me niet alleen deze kerk, maar
deed er nog even 5 bij!
Nu kom ik naar het Westland
Ik had bij het bisdom aangegeven dat ik
wel wilde ‘verkassen’. Het was al aangegeven:
ik kon pastoor worden in een stad
of parochievicaris in het Westland. Ik
schatte zo in dat ik het gelukkigst verwacht
te worden in het Westland. Er zijn mensen waar
ik mee de diepte in mag. Een voorproefje van wat me te
wachten staat heb ik bij de Lourdesreis mogen ervaren.
Het Lourdesconcept zorgde ervoor dat alle mensen
door elkaar gehusseld werden en daarmee ontstond er
één grote familie. Zo’n Lourdesreis, ik heb het als een
prachtige manier om bij de mensen te komen ervaren.
Ik mocht op de vierde dag (prime time!) mijn verhaal
doen bij de mensen en ik heb gevoeld dat dat is overgekomen.
En dat was dan de laatste………
Aan het begin van het proces van de federatievorming
in het Westland werd de wens geuit om op een of ander
manier de voortgang van het proces met elkaar te
communiceren. Eén van de bestuurders kwam met het
idee om dit nieuws samen te vatten in een nieuwsbrief
die maandelijks als geel inlegvel met de parochiebladen
naar de parochianen ging. Zeventien keer hebben we
voor u deze nieuwsbrief uit mogen brengen. Vol met feiten,
gevoelens en zeker ook bezieling: Pastoraal woord,
Klus en Kans, Rondje langs de parochies, interviews,
het stond er allemaal in. En we deden het met veel plezier.
En nu? Vanaf 3 juli a.s., dus na de installatie- en presentatieviering
van de federatie en pastoraal team, zal
het federatienieuws voortaan in de parochiebladen te
vinden zijn. Later dit jaar volgt dan de geheel nieuwe
website waar alle 11 parochies onder één dak te vinden
zijn. Met de hartelijke groeten van de projectgroep
communicatie: Hans, John, Jos en Nico.

Westlandse bedevaart naar Lourdes: een
feest van ontmoeting
Van 30 april t/m 7 mei waren 325 parochianen samen
op weg. Een groep zorgbehoevende waren al een dag
eerder vertrokken met een speciale bus. Het overgrote
deel van de pelgrims maakte de reis met bus en hogesnelheidstrein.
Anderen gingen naar Lourdes met het
vliegtuig. De beleving van deze pelgrimstocht zal voor
elke deelnemer heel persoonlijk zijn. Gevoelens zijn
ook niet altijd even gemakkelijk onder woorden te brengen
en over te dragen. Je moet het ervaren hebben om
te weten wat Lourdes betekent.
De saamhorigheid was heel groot. Jongeren en ouderen,
zieken en gezonden, gelovigen en zoekers samen
op weg! Iedereen stond voor elkaar klaar. Fantastisch!
Elke dag waren er vieringen. Heel indrukwekkend vond
ik zelf de viering met de eigen Westlandse groep in de
parochiekerk waar de doopvont staat waarin Bernadette
gedoopt is. Heel bijzonder waren ook de internationale
hoogmis met 25000 mensen en de viering in alle
vroegte bij de grot van Maria. De eerste keer dat wij als
groep deel namen aan de lichtprocessie kwamen wij in
een stortbui terecht. Veel kaarsjes gingen uit. Maar er
was altijd weer iemand in de buurt om je licht bij op te
steken. Heel symbolisch voor de wijze waarop wij als
kerkgemeenschap onderweg zijn en sámen het licht
van Christus brandend houden en doorgeven! Verder
hebben wij gelukkig veel mooi weer gehad. Er was
naast de serieuze momenten ook vrije tijd om samen
gezellig op een terrasje te gaan zitten. Werkelijk in alle
straten kwam je bekenden tegen. De excursie naar de
ongerepte natuur van de Pyreneeën was heel mooi.
Door deze reis is het gevoel gegroeid: Wij zijn als 11
parochiegemeenschappen samen onderweg. Aan het
eind van de bedevaart hebben wij de kaarsen van de
verschillende gemeenschappen bij de grot geplaatst en
de meegenomen intenties op voorspraak van Maria bij
de Heer gebracht. Vermoeid maar voldaan zijn de pelgrims
na een lange reis weer teruggekeerd. Veel dank
en waardering voor het bestuur van de Stichting Bedevaarten
Westland en de contactpersonen! Bedankt voor
alle tijd, enthousiasme en inspiratie gegeven aan de
organisatie van deze onvergetelijke reis. Bedankt ook
de organist en allen die meegezongen hebben in het
koor! Moge de goede sfeer van deze bedevaart verder
groeien in de nieuwe federatie Sint Franciscus die per 1
juli van start gaat!

Pastoor J. Steenvoorden
Feestelijke viering bij de start parochiefederatie
“Sint Franciscus tussen duin en tuin”
De formele oprichting van de parochiefederatie St.
Franciscus, met als ondertitel ‘tussen duin en tuin’,
heeft plaatsgevonden in aanwezigheid van de notaris
op 9 april j.l. Dit is een van de stappen die genomen zijn
in de voorbereiding op het goed functioneren van de parochiefederatie.
Daarnaast is er in de afgelopen tijd veel
werk verzet door vrijwilligers en pastores als voorbereiding
op de bouw van de parochiefederatie. Nu is het
schip klaar om te water worden gelaten. De elf parochies
in het Westland en Hoek van Holland gaan officieel
intensief samenwerken vanaf 1 juli van dit jaar. Deze
start zal natuurlijk gevierd worden. Dit zal plaatsvinden
tijdens een feestelijke eucharistieviering op 3 juli in
de St. Jan de Doperkerk in Wateringen. De viering
begint om 10 uur en er werken vier koren aan mee: Soli
Deo Gloria (uit Wateringen), Jubilate (Honselersdijk),
Cantamus (’s-Gravenzande) en kinderkoor de Keten
(De Lier). In deze viering zal het nieuwe pastorale team
worden geïnstalleerd. De parochianen kunnen dus kennismaken
met in ieder geval één nieuw gezicht: pastor
Straathof wordt vanaf 1 juli benoemd voor onze federatie.
De andere teamleden zijn al werkzaam in deze regio.
Alle parochianen zijn van harte uitgenodigd om deze
startviering bij te wonen en om na de viering elkaar
te ontmoeten tijdens een informeel samenzijn.
Pastoraal beleidsplan van de parochiefederatie
St. Franciscus
In het begin van 2010 is gestart met de vorming van
een parochiefederatie voor de 11 parochies in het
Westland en Hoek van Holland. Naast de voorbereiding
van praktische zaken, zoals bestuursstructuur, centraal
secretariaat, communicatie, is er ook intensief gewerkt
aan een pastoraal beleidsplan. Dit plan moet een antwoord
geven op de vraag: waarom is het zinvol dat er
een katholieke kerk is? Het antwoord op deze vraag is
de missie van de federatie, door het pastoraal team geformuleerd
in een missie-statement:
Samen geloven in groei, samen groeien in geloof
Hierin klinkt door dat we gaan samenwerken, dat geloof
belangrijk is, zowel in de Drie-ene God als in de samenwerking;
en tenslotte dat er geloof is in groei, de
parochies moeten van betekenis zijn voor de maatschappij
en voor de individuele gelovige.

De volgende stap is een visie bepalen: welke uitgangspunten
of waarden gebruiken we om deze missie te
verwezenlijken. Onder begeleiding van bisdommedewerker
Guido Schürmann heeft het pastoraal team
hierover nagedacht. Daarbij hebben de werkgroepen
‘missionaire dynamiek’ en ‘pastoraat op maat’ (actief in
het voorjaar van 2010) aanbevelingen gedaan. Naast
het werk dat de parochies nu al uitvoeren komt steeds
vaker de vraag: op welke manier is er plaats voor het
geloof in God in de leefwereld van de huidige mens?
Vooral de aansluiting tussen de kerk met jongeren en
met de ouders van jongere kinderen wordt vaak gemist.
Er wordt dus gezocht naar wegen om mensen kennis te
laten maken met het geloof, met de kerk. Dit wordt de
missionaire kerk genoemd. Na het formuleren van de
visie zijn er drie prioriteiten uitgewerkt:
1. Meer en nieuwe impulsen voor gemeenschapsopbouw
2. Meer investeren in nieuwe generaties
3. Meer en bewuster vorming en toerusting van vrijwilligers.
Er zijn in totaal negen projecten uitgewerkt die invulling
geven aan deze prioriteiten. Als voorbeeld wordt van
elke prioriteit één project uitgebreid genoemd:
1. Gemeenschapsopbouw: nieuwe ontmoetingen
rond een actueel thema. Hierbij worden actuele thema’s
besproken en wordt er gediscussieerd over de betekenis
van geloof bij dit thema. (Het andere project is
de viering van het patroonsfeest)
2. Nieuwe generaties: missionair werkplan ontwikkelen.
Per jaar worden vier activiteiten aangeboden die
gericht zijn op mensen die nog niet of niet meer van
Christus en zijn boodschap hebben gehoord. Hierbij
wordt de spirituele expertise van het pastoraal team
benut. (De andere projecten zijn: catechese tussen
Eerste Communie en Vormsel, kleuterkerk en kruisweg
voor jongeren).
3. Vorming en toerusting vrijwilligers: uitwisselingsbijeenkomsten
voor vrijwilligers in werk- en taakgroepen.
Hierdoor kan kennisvermeerdering worden bevorderd
tussen bijvoorbeeld werkgroepen gezinsviering,
lekenvoorgangers of doopgroepen. (De andere projecten
zijn: opfrismis en vorming en toerusting werkgroep
rouwverwerking.)
Deze projecten gaan van start na 1 juli, sommige zullen
wel enige tijd in beslag nemen.
Naast deze projecten zal het pastoraal team ook een
‘integraal pastoraal beleidsplan’ opstellen. Bestaande
activiteiten worden hierbij onderzocht om te zien of
standaardisering mogelijk is of dat nieuwe initiatieven
kunnen worden gestart. Zo kan de doopliturgie in de parochies
worden gestandaardiseerd en zal er beleid worden
ontwikkeld voor de uitvaartliturgie. Daarnaast zal er
een jongerenplatform worden opgericht en worden afspraken
gemaakt om het contact met de basisscholen
te intensiveren.
En bij al deze activiteiten houden we onze missie in het
oog: we doen het allemaal samen.
Sint Franciscus, wie is hij eigenlijk?
Met SINT FRANCICUS in onze parochienaam gaan we
op zoek naar wie Sint Franciscus is. Ditmaal een korte
omschrijving van Franciscus van Assisi. De volgende
keer staat Franciscus Verburch (1616 – 1708) centraal.
Franciscus was een zoon van Petrus van Bernardone,
een lakenkoopman die op het moment van zijn geboorte
voor zaken in Frankrijk was. Zijn moeder gaf de baby
de naam Giovanni (Johannes). Zijn vader doopte hem
bij thuiskomst om tot Francesco, ‘Fransman’. In zijn
jeugdjaren leefde hij als een wildebras. Mogelijk was
Franciscus echter ook in zijn jeugd al een creatief en
fijngevoelig mens. Hij wijdde zich aan de liefde, streefde
naar de ridderslag en gedroeg zich bij tijd en wijle als
minnezanger of troubadour.
Na een veldslag tussen zijn geboorteplaats Assisi en de
stad Perugia in 1202 werd hij gevangengezet. Daarop
volgde een periode van ziekte. Weer aan de beterende
hand werd Franciscus bijzonder getroffen door het leed
van de melaatsen, die in zijn tijd volledig uit de samenleving
werden verstoten. Volgens zijn Testament bracht
God hem in hun midden en bewees hij hun barmhartigheid.
Naar aanleiding daarvan bekeerde hij zich tot een
leven van armoede, gebed en dienstbaarheid aan de
armen, ontevreden over de leegheid van zijn leven. Later,
in 1205, kreeg hij een visioen in het kerkje van San
Damiano. Hij wist zich aangesproken door de daar afgebeelde
Gekruisigde: ‘Franciscus, ga en herstel mijn
huis’. Hij trok zich als een kluizenaar terug in de eenzaamheid
en wijdde zich aan de melaatsen, het herstellen
van kerkjes en aan het gebed. Zelf wilde hij de allerarmste
zijn, en hij bedelde zijn dagelijks voedsel bij
elkaar, daarvan delend met anderen die nog minder
hadden dan hij. Vanaf dat moment werd zijn enige geliefde
‘Vrouwe Armoede’.

Een historische dag in het Westland
Met de ondertekening van de samenwerkingovereenkomst
op zaterdag 9 april j.l. is de parochiefederatie
Sint Franciscus tussen duin en tuin een feit geworden.
Onder toeziend oog van notaris Boellaard hebben
de elf vice-voorzitters van de parochies hun handtekening
gezet onder de akte van oprichting. Een historische
dag voor katholiek Westland.
De vice-voorzitters bijeen nadat de notaris als laatste zijn handtekening
heeft gezet onder de akte.
De besturen en pastores van de nieuw te vormen federatie
kwamen bijeen in de gezellige ambiance van
boerderij ‘De Zwetburch’ in De Lier. Zij allen waren getuigen
van de ondertekening door hun eigen voorzitter
van de akte tot oprichting van de parochiefederatie Sint
Franciscus tussen duin en tuin. Zelfs voor de notaris
was dit een uniek moment want na elke handtekening
(en dat 12 keer!!) volgde er een luid applaus. Volgens
zeggen gaat hij dat nu ook op kantoor introduceren.
Voorafgaand aan het passeren van de akte mocht de
werkgroep Communicatie het nieuwe logo onthullen.
Een logo dat aan alle voorafgestelde eisen voldoet. Met
een flink tromgeroffel op de tafels, zoals we dat kennen
vanuit het Engelse Lagerhuis, werd het logo verwelkomd
en kreeg men het ook tastbaar in de hand en
mond. Elders in deze nieuwsbrief meer hierover.
Het parochiefederatiebestuur van Sint Franciscus tussen
duin en tuin zal gevormd worden door de vicevoorzitters
van de elf parochies, de moderator pastoor
Jaap Steenvoorden en een onafhankelijk driemanschap
als voorzitter, secretaris en penningmeester. Voor de
functie van voorzitter zal de heer Joop Gardien benoemd
worden, Peter Zuidgeest zal de functie van secretaris
aanvaarden en met Johan Demmenie hebben
we een vakkundig penningmeester in ons midden. Samen
met de moderator vormen zij het Dagelijks Bestuur.
Zij zullen in de eerste vergadering van het federatiebestuur
op 13 april 2011 benoemd worden.
Over de naamgeving Sint Franciscus tussen duin en
tuin heeft u in één van de vorige nieuwsbrieven uitvoering
kunnen lezen hoe men tot deze keuze gekomen is.
Op de besturendag heeft pater Ben Bolmer ofm, pastoor
van de Sint Ursulaparochie in Delft, ons meegenomen
in het leven van Franciscus. Een aandachtig gehoor
was zijn deel waarbij menig bestuurder er nauwelijks
weet van heeft dat onze buurparochie Delft een belangrijke
rol heeft vervuld in de totstandkoming van wat
we nu de parochie Sint Franciscus tussen duin en tuin
noemen.
Nu de federatie een feit is, moet het niet alleen bij
mooie woorden blijven. We gaan de mouwen opstropen.
Het pastoraalbeleidsplan werd op hoofdlijnen gepresenteerd
en biedt veel uitdagingen voor de parochies.
In de komende maanden zult u er in de parochies
meer van gaan zien. Een grote klus met veel kansen.
Op zondag 3 juli a.s. bent u allen van harte uitgenodigd
bij de installatie- en presentatieviering van Sint Franciscus,
tussen duin en tuin in de St. Jan de Doperkerk te
Wateringen. De viering begint om 10.00 uur.
Even voorstellen
Een eerste kennismaking met het Dagelijks Bestuur.
Mijn naam is Joop Gardien, geboren te Naaldwijk in
1954. Na vijfentwintig jaar ondernemer te zijn geweest,
ben ik naar het openbaar bestuur gegaan en ben vier
jaar wethouder geweest in onze gemeente Westland.
Heden ten dage zet ik mij in om de belangen van de
ondernemers in het Westland te behartigen binnen
VNO/NCW daarnaast nog diverse maatschappelijke instellingen.
Mij is gevraagd om voorzitter te zijn van de federatie
Sint Franciscus tussen duin en tuin. De federatie gaat
het werkgeversschap binnen de elf parochies richting
geven, zo ook werken aan een verdere samenwerking
binnen deze elf parochies. Het Dagelijks Bestuur gaat
haar taak aanvaarden met U, alleen samen kunnen wij
nieuwe wegen zoeken voor onze geloofsgemeenschap.
Als Peter Zuidgeest ben ik 56 jaar geleden geboren in
Poeldijk. De verbondenheid met Poeldijk speelt mijn hele
leven. De basisschool die ik zelf bezocht heb, was
dezelfde als die van mijn vader en schoonvader. Poeldijkers
zal het niet verbazen dat dat de Bartholomeusschool
was. In de tijd dat onze drie jongens deze
school bezochten heette hij Verburchhof. Ik ben er tien
jaar leerkracht geweest en vijftien jaar directeur. Na deze
periode ben ik in het bovenschools management terecht
gekomen van de Westlandse Stichting Katholiek
Onderwijs. WSKO bestuurt de negentien katholieke basisscholen
in het Westland. Binnen de parochie H.
Bartholomeus in Poeldijk ben ik van 1993 tot 2005 vicevoorzitter
geweest. De laatste jaren ben ik er o.a. actief
als lid van de VOLT-groep.
Ik vind het een voorrecht om mee te mogen werken
aan de parochiefederatie Sint Franciscus. De grootste
uitdaging zal zijn om nieuwe, inspirerende wegen te
ontdekken waarmee we samen kerk kunnen zijn.
Johan Demmenie is de naam en ik ben gevraagd om
in het Federatiebestuur de functie van penningmeester
te vervullen. Ik ben woonachtig in ’s-Gravenzande waar
ik al ruim 21 jaar met veel plezier woon tezamen met
Helma en mijn drie zonen in de leeftijdsklasse 13, 17
en 18 jaar. Ik ben geboren in Rijswijk en specifiek in het
buurtschap Sion. In het dagelijks leven run ik met een
aantal collega’s een accountantskantoor in Schiedam.
Als je dan qua professie iets met cijfers te doen hebt
kom je altijd wel in aanraking met organisaties die een
penningmeester zoeken. Zo ben ik in het verleden o.a.
penningmeester geweest van Stichting Wekker en tot
voor een jaar geleden penningmeester van de parochie
te ’s-Gravenzande.
Toen de vraag kwam voor de parochiefederatie Sint
Franciscus vond ik dit een nieuwe uitdaging. Gezien
het voorwerk van de begeleidingsgroep heb ik er alle
vertrouwen in dat we gezamenlijk een vruchtbare en
goede samenwerking tegemoet kunnen zien.
vlnr: Peter Zuidgeest, Joop Gardien en Johan Demmenie
Een nieuwe start, een nieuw logo
Vanaf september 2009 zijn de besturen hier in het
Westland en Hoek van Holland bezig met de federatievorming.
Langzaam is dat gegroeid tot wat het nu
is. Vorig jaar heeft de werkgroep communicatie een
prijsvraag uitgeschreven voor een naam voor deze
nieuwe federatie. Behalve een naam was ook de
wens voor een herkenbaar beeldmerk. Een logo dat
past bij de parochies van Westland en Hoek van Holland.
Geografisch herkenbaar. Een logo dat ook duidelijk
die nieuwe naam uitstraalt.
De werkgroep Communicatie is er in geslaagd om in
het Westland een grafisch ontwerper te vinden die
oog en oor had voor onze uitgangspunten. Het proces
van ontwikkelen bestaat uit overleggen, beoordelen,
gevoel krijgen bij en regelmatig terugkoppelen
met de gezamenlijke parochiebesturen. Met elkaar
zijn we uiteindelijk tot bovenstaand logo gekomen.
De contouren van het westland zijn groen, evenals
de 11 bovenste blokjes in de elips en de letters Sint
Franciscus. Groen verwijst naar én de streek én de
natuurlink van Franciscus. Het is zichtbaar dat het
logo Westland, Wateringse Veld en Hoek van Holland
omvat. De elips laat de samenwerking tot uiting
komen, de elf dichte blokjes zijn de elf hechte parochies,
de twaalf open blokjes symboliseren de twaalf
open kerken die we rijk zijn. Duidelijk leesbaar is dat
het hier om een parochiefederatie gaat die Sint Franciscus
genoemd mag worden, maar waar ook de ondertitel
tussen duin en tuin bij staat. In alle communicatie
uitingen van de federatie, maar ook die van uw
eigen parochie gaat u binnenkort dit logo tegenkomen.
Met het ontwerp hebben we ook rekening gehouden
dat het zowel in kleur als zwart/wit te gebruiken
is. Met de presentatie van de naam en het logo
werd bekend gemaakt dat www.rkwestland.nl het
adres van de website blijft van onze bloeiende geloofsgemeenschap.

Grote klus, veel kansen
Opgegroeid in het Westland, in Poeldijk, maar al jaren
woonachtig in Hilversum, door het bisdom gevraagd om
het proces van elf Westlandse parochies tot één federatie
te begeleiden: Marianne Ruigrok-van der Valk
(62). Haar klus is bijna geklaard. Bijna, want we willen
haar nog wel een paar vragen voorleggen.
Als we kijken naar ‘Samenwerking Geboden’ en het
Westland als federatie, wat kunt u daar dan over
zeggen?
Laten we ons realiseren dat het bisdom heeft toegestaan
dat het Westland een federatie is en blijft. Dus er
komt, ook op lange termijn, geen fusie van de parochies.
En daar kan het Westland blij mee zijn. Daarmee
heeft het Westland een bijzondere positie in het bisdom.
Hoe komt het dat wij als enige die positie van federatie
mogen hebben?
Het bisdom heeft rekening gehouden met het feit dat
het Westland 11 parochies en 12 kerken telt. Dat heeft
gevolgen voor de bestuurbaarheid van het cluster
Westland en is gekozen voor een federatievorm. De
parochies in het Westland hebben ook veel met elkaar
gemeen, wellicht meer dan dat elders het geval is. Het
bisdom kijkt ook positief naar het Westland. Ik ben in de
afgelopen periode in het Westland naar alle kerken geweest
en heb daar over het algemeen heel herkenbare
en vergelijkbare liturgische vieringen meegemaakt. In
die gelijkheid en eensgezindheid kunnen alle pastores
dus ook in alle parochies functioneren. Het Westland
heeft een veel grotere gemeenschappelijkheid dan bijvoorbeeld
Den Haag, waar iedere parochie zich op een
heel eigen wijze profileert. Een ander aspect dat meespeelt,
is het feit dat ‘met elkaar iets doen om van het
eindproduct iets goeds te maken’ in het Westland heel
normaal is. Die coöperatieve gedachte is er met de paplepel
ingegoten. Dat kom je dus ook tegen bij de parochies
en de federatievorming.
Hoe gaat de parochiefederatie Sint Franciscus
zo meteen daadwerkelijk werken?
De basis is een aantal belangrijke afspraken
die de parochies met elkaar gemaakt hebben
over de vergaderfrequentie en vergadervorm,
over dagelijkse bestuursleden die
onafhankelijk zijn, over vervanging bij afwezigheid,
enzovoort. Daar komt bij dat alle
parochies een informatieplicht hebben, want
de begroting en jaarrekening moeten jaarlijks
aan het federatiebestuur worden voorgelegd.
Op die manier zijn parochies goed
op de hoogte van elkaars financiële situatie.
Maar verder blijven de parochies juridisch
zelfstandig en blijven ook hun eigen vermogen
beheren. De begeleidingsgroep en het
interparochieel overleg hebben de afgelopen tijd alle
bestuurlijke en financiële zaken werkelijk goed uitgezocht
en er met elkaar goede afspraken over gemaakt.
De gesprekken met het bisdom zijn ook in goede harmonie
verlopen.
Wat vraagt er nog aandacht?
Samenwerking is een permanent proces waarbij de
zorg voor de vrijwilligers en de parochianen voortdurend
de aandacht vraagt. Hoe ga je een vrijwilligersbeleid
opzetten, en kun je daarvoor handvatten naar elkaar toe
geven? De vrijwilligers van de parochies moeten naar
elkaar kunnen toegroeien en ervaren dat samenwerken
hen ook iets oplevert. Vrijwilligers moeten bij elkaar gebracht
worden om elkaar te inspireren en creatief te beinvloeden.
Samenwerking, zoals nu al met de Bedevaart
gebeurt, zou op meer terreinen moeten gaan
plaatsvinden, zoals bij de Kerkbalans. Zo leert men van
elkaar en heeft samenwerking een positief effect. Dat
betekent, dat ieder zich moet realiseren dat we er tot nu
toe vooral over gespróken hebben, maar dat het vanaf
nu om het ‘echie’ gaat. Alle parochiebesturen hebben
daarin een belangrijke taak. Zij moeten aan de vrijwilligers
richting geven en de samenwerking stimuleren.
Het gevoel moet gekweekt worden dat de federatie een
meerwaarde heeft, alleen al voor vrijwilligersgroepen

die te klein en te weinig inspiratief of creatief zijn geworden.
Daar is een kans om met elkaar verder te komen.
Maar ook daar waar ‘eilandjes’ zijn ontstaan en er
nog minder wordt samengewerkt biedt de federatie een
kans.
Aan de besturen is de taak om met elkaar de vertaalslag
te maken naar federatief handelen. Daar is pastoor
Jaap Steenvoorden als moderator een heel belangrijke
schakel in. Hij kan dat, want hij heeft gezag opgebouwd.
Hij kan de parochies meenemen in de gedachte
dat samen meer bereikt kan worden dan door iedere
parochie apart. Pastoor Steenvoorden heb ik leren
kennen als iemand die visie wil delen en die goed kan
luisteren. Maar hij gaat ook leiding geven aan het pastorale
team, en zal het gesprek aangaan met de besturen
en parochies in de federatie. Dat maakt dat hij zich
kan profileren als pastoor van allen.
Dwars door alles heen moet de uitvoering van het parochieel
beleidsplan de samenwerking uitstralen. De
federatiestructuur dient alleen om de Kerk in het Westland
zichtbaar te maken. Als de pastores het pastorale
beleidsplan kunnen uitvoeren en mensen blijvend weten
te boeien, dan loopt de organisatie vanzelf goed.
Maar het bestuur moet er dan wel voor zorgen dat het
pastorale team zich houdt aan het voorgenomen beleidsplan
en dat het niet, als gevolg van drukte, als notitie
in de kast belandt. Er zal met elkaar aan gewerkt
moeten worden dat het beleidsplan zichtbaar en voelbaar
wordt in de parochies. De godsbeleving, de Boodschap
waarvoor we Kerk zijn, moet blijvend boven drijven.
Het federatiebestuur is meer dan alleen manager.
Iedereen moet een beetje in een flow komen. Dat kun
je bijvoorbeeld bereiken door met elkaar gezamenlijke
kerkdiensten, jongerendagen, klussen voor dak- en
thuislozen te organiseren. Het gevoel moet komen dat
er weer iets vanuit de kerken in het Westland gebéurt!
Wat dat betreft is de Westlandse Bedevaart een prachtig
voorbeeld.
Heeft u het gevoel dat u in het proces van federatievorming
een duidelijke inbreng heeft gehad?
Als projectleider heb ik gezorgd voor sturing in het proces
van federatievorming. Ik heb me als een soort ambtelijk
secretaris opgesteld Wat heel erg geholpen heeft,
is dat ik er altijd voor zorgde dat er voor vergaderingen
altijd goede onderliggende schriftelijke informatie was
over de punten die op de agenda stonden. De deelnemers
aan de vergadering waren daarmee goed voorbereid
en konden tevoren nog met hun parochiebestuur
overleggen.
Zo ontstond ook draagvlak en transparantie over de te
nemen besluiten. In mijn overdracht aan het federatiebestuur
heb ik aangegeven hoe belangrijk het is dat
ontwikkelingen binnen de federatie goed gecommuniceerd
worden naar de plaatselijke parochies. De federatiebesluiten
moeten ook in de parochies geaccepteerd
kunnen worden. De afgevaardigden in het federatiebestuur
kunnen er zelf voor zorgen dat de federatiebesluiten
ook in de parochies goed besproken worden.
Uit het voorgaande blijkt, dat een strakke structuur
erg bepalend is in een traject als dit. Red je het in
dit soort trajecten alleen met een strakke structuur?
Bij mijn vorige werkgever heb ik veel ervaring opgedaan
met het doorzien van besluitvormingsprocessen. Ik heb
naar mensen leren kijken. En vervolgens ga ik met geduld
voorwaarts: als het vandaag niet lukt, dan misschien
morgen wel.
Nadat de bisschop besloten had dat Westland en Hoek
van Holland toch één federatie zouden gaan vormen,
hebben alle parochiebesturen op een aimabele en constructieve
wijze met elkaar in dit proces samengewerkt.
Binnenkort wordt het dagelijks bestuur benoemd: dat
zal de taken van mij als projectleider overnemen en dan
zal de organisatie van de federatie van start gaan. En ík
zal de ontwikkeling van de federatie op afstand met belangstelling
volgen.
Wat was met name uw toegevoegde waarde?
Met ‘vriendelijke vasthoudendheid’ heb ik geprobeerd
het samenwerkingsproces te begeleiden. Ik had een
duidelijke route in mijn hoofd en met gevoel en intuïtie
heb ik die gevolgd. Dat kon overigens alleen door de
bijzonder plezierige manier waarop alle betrokken bestuurders
uit de parochies zo goed hebben samengewerkt
in die afgelopen anderhalf jaar.
Wat zou u verder nog willen zeggen?
Ik wens jullie heel veel succes. Ik heb het met ongelooflijk
veel plezier gedaan. Het is niet iedereen gegeven
om zulk leuk werk te doen. Dank aan allen met wie ik in
de afgelopen periode zo goed heb kunnen samenwerken.
Het was ook leuk om op zo’n bijzondere manier
weer in het Westland te zijn. Het gaat jullie goed.