Nieuwsbrief FEDERATIEVORMING WESTLANDSE PAROCHIES
In gesprek met …………..Marleen Reukema
Interview met Marleen Reukema: secretaris bestuur
Stichting Vrienden van het Sint Lambertuskerkje en
lid parochiebestuur RK Parochie H. Egbertus en
H. Lambertus.
Kunt u in het kort iets over uzelf vertellen?
Ik ben niet hier in Hoek van Holland geboren,
maar wel getogen. Na de Jozefschool en het
St Liduina Lyceum (nu Spieringshoek) doorlopen
te hebben ben ik rechten gaan studeren
in Utrecht.
Na werk in binnen- en buitenland
ben ik in 1991 teruggekeerd in Hoek
van Holland. In 1999 ben ik, vanuit betrokkenheid met
de kindercatechese, als secretaris in het bestuur gekomen.
Omdat ik mij altijd aangetrokken heb gevoeld
tot het Lambertuskerkje vanwege de historie en de betekenis
die dit kerkje voor de parochianen – vooral in
Heenweg – heeft, is mij een derde termijn als parochiebestuurslid
gegund waardoor ik namens dat bestuur zitting
kon nemen in het bestuur van de Stichting Vrienden
van het Sint Lambertuskerkje.
Wat is volgens u het doel van de het federatieproces?
Mijn wedervraag is dan: Wie bepaalt er wat het doel is?
Bestuurlijk gezien denk ik dat het doel van het federatieproces
is, dat de dagelijkse gang van zaken efficienter
wordt met het oog op het kleiner wordende aantal
priesters en vrijwilligers.
Voor de vrijwilligers kan dat betekenen dat met een
goede taakverdeling en samenwerking met andere parochies
(bijvoorbeeld centrale voorbereiding van gezinsvieringen)
we met minder mensen in elke parochie
toch dezelfde activiteit kunnen uitvoeren.
Wat krijgt u mee over het proces?
Ik ben er als parochiebestuurslid bij betrokken. Ik lees
de stukken en volg een en ander aandachtig maar op
afstand. Echter, in onze parochie leeft het onder de parochianen
niet zo. Het wordt gezien als een onvermijdelijk, organisatorisch gevolg
van het kleiner wordende aantal
priesters. Daarmee krijgt het geheel
vooral het karakter van een managementkwestie.
Als er voor iedere parochie een priester tevens voorzitter
van het parochiebestuur
beschikbaar zou zijn, was dit allemaal
niet in gang gezet, is de gedachte die overheerst.
Wat me opvalt, is dat we nu toch – omdat de federatie
erg groot wordt – opnieuw in groepen ingedeeld gaan
worden. Ik hoop dat de in de afgelopen jaren ontstane
samenwerking en het elkaar kennen, dat langzaam binnen
de HGMP is gegroeid, daarbij wordt gespaard. De
energie die ervoor nodig is om te weten wie-wie-is en
wie-wat-doet kunnen we beter steken in nieuwe projecten.
Wat zou u doen als u dit project zou mogen
begeleiden?
Ik zou het niet anders doen. Het is goed opgezet
en wordt deskundig begeleid. Ik begrijp de
noodzaak – ook qua tijdsdruk – van de gekozen
werkwijze. Ik zou wel voorzichtig omspringen
met de bestaande relaties met vrijwilligers,
want er is al zo weinig aanwas van vrijwilligers. Kortom
gooi niet weg wat we hebben opgebouwd door samenwerkende
parochies ieder in een andere groep onder te
brengen. Bouw verder op de bestaande fundamenten.
Wat zou u doen als u een dag de rol van beoogd moderator
Jaap Steenvoorden mocht overnemen?
De rol van pastoor Jaap Steenvoorden moet in de federatie
die van een goed manager zijn. Dat houdt tegelijkertijd
in dat hij ook afstand moet bewaren. Dat is in
strijd met het beeld dat vooral oudere vrijwilligers en parochianen
hebben: voor hen is het de pastoor die alle
touwtjes in handen heeft. Als ik een dag de rol van Jaap
Steenvoorden mocht overnemen dan zou ik de vicevoorzitter
aanwijzen als gedelegeerd, waarnemend
voorzitter. Verder zou ik besluiten dat ik één keer in de
drie maanden in elk van de 12 kerken een H. Mis zou
opdragen ’s avonds op een werkdag met aansluitend
contact met de parochianen.
Wat gaat er volgens u goed en wat kan er beter?
Er gaat heel veel goed, te veel om op te noemen! In onze
parochie, in beide kerken zijn veel stille krachten
achter de schermen aan het werk om onze kerk en de
gebouwen in stand te houden. Wat er beter kan? In mijn
ogen zijn er nu erg veel koninkrijkjes binnen het vrijwilligerswerk,
waardoor samenwerking niet wordt bevorderd. Ik ben voor een duidelijkere
aanpak van het vrijwilligerswerk
door het maken van een goed vrijwilligersbeleid.
Enerzijds zou ik daar willen
werken met een soort contract met de
vrijwilliger waarin sprake is van een duidelijke afspraak
over functie, taken en verantwoordelijkheid met een
duidelijk begin en einde aan de inzet (maximaal vier
jaar) en taak van de vrijwilliger. Daardoor kunnen vrijwilligers
ook van tijd tot tijd een andere functie op zich
nemen. Als je met zo’n nieuwe opzet gaat werken dan
komt er onderling meer begrip en duidelijkheid, is men
multi-inzetbaar en ervaart de vrijwilliger uiteindelijk zijn
taak niet als erg belastend.
Een ander aandachtspunt voor wat betreft vrijwilligerswerk
is de kwaliteit van het vrijwilligerswerk. Door middel
van scholing en persoonlijke begeleiding kan de
kwaliteit verbeterd worden en op peil gehouden. Ook
daar moet je als organisatie eisen aan durven stellen.
Wat merkt u in uw parochie van de federatievorming?
We zijn één parochie met twee kerken en die kerkgemeenschappen
hebben elk een duidelijke eigen cultuur!
Dat speelt onderling al in onze parochie, maar dat
speelt ook als we het over Hoek van Holland hebben
en dat stukje Rotterdam in één adem onder het Westland
scharen. In Hoek van Holland is men absoluut
geen Westlander. Net zoals je tegen een Westlander
niet moet zeggen dat hij een ‘Hoekenees’ is. Daarmee
roep je onbedoeld weerstand op. Dat moeten we voorkomen
evenals het uitsluiten van groepen. Ik vind het
heel belangrijk dat juist bij de federatievorming oog is
voor eenheid in verscheidenheid. Parochianen van beide
kerken van onze parochie – de één in het Westland,
de ander in Rotterdam-aan-Zee – moeten zich
aangesproken voelen als we het over de nieuwe federatie
hebben. Verder moet er in de planning van de
voorgangers van vieringen ‘per kerk’ en niet ‘per parochie’
een indeling worden gemaakt, waarbij het uitgangspunt
moet blijven dat in elke kerk ieder weekeinde
ten minste één viering plaatsvindt.
Wat wilt u nog kwijt?
Een oproep aan de parochianen tussen de 25 en 55
jaar! Waar zijn jullie, hoe bereiken of beter ‘raken’ we
jullie? Het lijkt erop dat onze kerk de jongere generaties
niet kan (blijven) boeien. Toch staan viereneenhalf miljoen
Nederlanders als katholiek geregistreerd. Er is dus
een verschil tussen wat er leeft bij de mensen en wat er
in de kerk gebeurt. Hoe vinden we elkaar? Een voorbeeld
uit mijn eigen leven: Ik kreeg in 2007 de diagnose
kanker en wordt daarvoor nog steeds behandeld. Veel
mensen, die dit overkomt, vinden het erg moeilijk om
daarover te praten, ik ook. Ik heb in eerste instantie in
de eenzame uren mijn steun gevonden in het geloof.
Dat betekende niet dat ik elke zondag in de kerk zat. Integendeel,
ik was graag alleen buiten in de natuur, lange
wandelingen met mijn hond. Bidden is voor mij praten
met God en dat kan altijd en overal. Ondertussen
ging het met mijn herstel de goede kant op. En ik kreeg
tijdens een van die wandelingen een idee. Dat kreeg
een half jaar later vorm toen ik met een aantal vriendinnen
en lotgenoten een stichting oprichtte onder de
naam Kikkeropfleurdoos. Voor de gratis verstrekking
van een doos met inhoud aan mensen, die net te horen
hebben gekregen dat ze kanker hebben, bij wijze van
ondersteuning en handreiking. De gedachte ‘Ik sta er
niet alléén voor’ meegeven aan mensen die zich voelen
alsof de bodem onder hun bestaan wordt weggeslagen.
Het is vanuit het contact door dit initiatief dat ik soms zie
dat de weg naar het geloof vanzelf wordt ingeslagen.
En dat bij mensen die zeggen helemaal niet zo met het
geloof bezig te zijn.
Eindnoot van de redactie: Het lijkt erop dat Gods wegen ondoorgrondelijk
zijn en moeilijk te managen.
Rondje langs de parochies.…Honselersdijk
In 1907 werd in Honselersdijk de parochie ‘Onze Lieve
Vrouwe van Goeden Raad’ opgericht. Tot dan
gingen de inwoners van ons dorp ter kerke in Naaldwijk,
Poeldijk of Kwintsheul. Er verscheen een statige
pastorie, naast een eenvoudig oud veilinggebouw
waar tot 1927 werd gekerkt. 83 jaar geleden werd de
robuuste nieuwe kerk ingezegend, nog steeds een
markant gebouw in de dorpskern. De parochie is in al
die jaren een levende gemeenschap gebleven waar
velen een geestelijk thuis vinden.
De parochie kan rekenen op een ruime schare aan
vrijwilligers die allemaal zeer betrokken en enthousiast
zijn. Op welk vlak men ook bezig is, ieder doet dit
met veel liefde en aandacht.
Onze parochie is erg blij met het feit dat er nog
steeds jonge mensen als misdienaar in onze vieringen
assisteren. Elke dienst weer, zijn deze trouwe
jongens en meisjes aanwezig.
Via de stuurgroep Gemeenschapopbouw en de Diaconie
wordt getracht een goed contact met parochianen
te onderhouden. Tevens is het contact goed met
de RK basisschool en de
scouting Honselersdijk.
Daarnaast mag de parochie
rekenen op 5 koren:
een kinderkoor, jongerenkoor,
gemengd koor,
dameskoor en middenkoor.
Er wordt dus heel
wat afgezongen en bejubeld
in Honselersdijk!
Jaargang 1 – nummer 5
juni 2010
Breek uw tent op en ga op reis
Een populair kerklied is ongetwijfeld nr. 431 uit Gezangen
voor Liturgie.
Door de wereld gaat een woord
en het drijft de mensen voort:
Breek uw tent op, ga op reis
naar het land dat ik u wijs.
Deze tekst is betekenisvol in het proces tot vorming
van de nieuwe federatie van 11 parochies in onze
regio. Wij zijn samen op weg gegaan en werken aan
een goede koers voor de toekomst! De opbouw van
de federatie vraagt heel veel van parochiebestuurders,
andere vrijwilligers en ook van pastores. Talloze
vergaderingen, bijeenkomsten, gesprekken en
voorbereidingen. De gebruikelijke parochieactiviteiten
gaan intussen gewoon door.
Hetzelfde geldt voor het pastoraat in een situatie
waarin een aantal pastores zijn weggevallen.
Kortom, het proces om te komen tot verdergaande
samenwerking vraagt veel extra tijd en energie. Gelukkig
verloopt alles in een sfeer van openheid en
vertrouwen. Er heerst een Goede Geest en velen
zijn bereid hun steentje bij te dragen. Daar mogen
wij met elkaar heel dankbaar voor zijn!
Velen kijken te midden van alle drukte wel uit naar
de adempauze van de vakantietijd. Even tot rust komen
in eigen omgeving of op reis. Nieuwe energie
en inspiratie opdoen!
Een zorg is nog de verdere uitbouw van het pastoraal
team. Er zijn wel oriënterende gesprekken
gaande maar op dit moment kan ik nog geen namen
noemen. De nieuwe federatie kan alleen slagen als
er voldoende pastorale beroepskrachten zijn.
Verder delen wij in de zorgen van de Lierse parochie
nu hun pastoor R. Kuijpers geopereerd moet worden
en daarna een periode van rust nodig heeft voor
herstel. Laten wij met elkaar bidden voor het welslagen
van de operatie en om moed en vertrouwen in
de tijd daarna.
Ik wens U allemaal een goede zomertijd toe.
Namens het pastoraal team in oprichting,
pastoor J. Steenvoorden
Naam gezocht
Op 1 januari 2011 vormen de 11 RK parochies uit
Hoek van Holland en het Westland samen een parochiefederatie.
Deze parochiefederatie die ruim
40.000 parochianen kent, is op zoek naar een passende
naam. Maar welke?
Graag geven wij u de gelegenheid om een naam te
bedenken waar we met z’n allen trots op kunnen zijn.
Heeft u een prachtige naam in gedachte die én verwijst
naar onze streek, onze katholieke identiteit én
niet te lang is (maximaal 20 lettertekens)?
Schroom niet en geef deze naam af bij uw parochiesecretariaat
of stuur een e-mail naar communicatie@
rkwestland.nl
Voorzie uw inzending van uw eigen naam en adres,
en doe er een korte toelichting bij waarom u denkt
dat dit de naam moet worden.
De bedenker van de nieuwe naam belonen we met
een dinerbon voor twee personen.
Zo helpt u ook mee aan de opbouw van onze nieuwe
parochiefederatie.
U heeft tot 1 september 2010 de tijd om een naam
(of meerdere namen) op te geven.
Rondje langs de parochies…Kwintsheul
Vanoudsher kerkten de Heulse parochianen in Wateringen.
Een eerste mijlpaal op weg naar zelfstandigheid
was de instelling van een armbestuur in 1853
voor de Heulse katholieken. In 1870 werd een houten
hulpkerk gebouwd. De kerk werd toegewijd aan Sint
Andreas, de naamheilige van Andreas van Lottom,
die al vanaf 1849 pastoor van Wateringen was. De
kerk bezat aanvankelijk geen toren. In 1874 volgde
de aanleg van een eigen begraafplaats achter de
kerk. Pastoor Van Lottom stierf op 20 april 1890, ruim
88 jaar oud. Bisschop C.J.M. Bottermanne (Haarlem)
wist hoe gehecht de oude pastoor aan het Heulse
deel van zijn parochie was, en zo verhief hij pas na
diens dood Kwintsheul tot een zelfstandige parochie.
Als pastoor van de nieuwe parochie werd benoemd
Henricus Vorkotter (1890-1914).
Dit en meer over een bloeiende, bruisende, kleine en
gezellige gemeenschap uit de Heul kunt u lezen op
de website van Waterheul www.waterheul.nl
Klus en Kans
De zomervakanties naderen en we gaan hopelijk
genieten van wat extra vrije tijd. Voor vele vrijwilligers
in de parochies zijn het extra drukke maanden
geweest, omdat velen van u hebben deelgenomen
aan projectgroepen die in het kader van het samenwerkingsproces
zijn opgestart. De projectgroepen
‘Missionaire Dynamiek’ en ‘Pastoraat op Maat’ hebben
mooie en inhoudelijk interessante eindrapportages
aangeleverd. Graag wil ik Ton Snepvangers,
medewerker van het bisdom, en de deelnemende
vrijwilligers uit de parochies hartelijk danken voor
hun tijd en inzet in de voornoemde projectgroepen.
Deze rapportages worden gebruikt voor het Pastoraal
Beleidsplan, waarover het pastorale team vanaf
1 juni met elkaar gaat spreken onder leiding van
Guido Schürmann, medewerker van het bisdom Rotterdam.
De projectgroep “Centraal Secretariaat” is inmiddels
ook gestart met de werkzaamheden.
Het bisdom Rotterdam heeft vastgesteld dat alle parochies
uit het bisdom Rotterdam vanaf 1 januari
2011 moeten gaan werken met Navision-ledenadministratie.
Vertegenwoordigers uit alle parochies
zullen met elkaar nagaan op welke wijze de parochies
de ledenadministratie kunnen implementeren.
Uiteraard zullen de betrokken vrijwilligers ook voldoende
scholing krijgen, zodat ze met het nieuwe
systeem kunnen gaan werken. Gelukkig zijn er al parochies
in het Westland die met dit systeem werken
en zo kunnen ze van elkaars kennis en ervaring gebruik
maken. Dat is ook precies de sterke kant van
de federatie. Samen kunnen we meer en zijn we dus
sterker.
Graag wens ik u een mooie en zonnige vakantie toe.
Hartelijke groet,
Marianne Ruigrok-van der Valk,
Projectleider
Deelproject “Pastoraat op Maat”
Het deelproject ‘Pastoraat op Maat’ heeft tot doel om
slechts één vraag te beantwoorden: wat is er aan
pastorale zorg in het nieuwe cluster nodig en op welke
manier kunnen we dit zo organiseren dat die op
efficiënte en effectieve wijze voor zoveel mogelijk
mensen bereikbaar is en blijft? Over de beantwoording
hiervan heeft de taakgroep ‘Pastoraat op Maat’
in een korte tijd intensief samengewerkt. De taakgroep
bestaat allereerst uit zeven vertegenwoordigers
van de parochies binnen de cluster, aangevuld
met een lid uit de begeleidingsgroep van de clustervorming
en een lid van het pastorale team (in dit geval
ondergetekende). De taakgroep wordt begeleid
door Ton Snepvangers, medewerker missionaire
kerk van de Pastorale Dienstverlening van ons bisdom
Rotterdam. Allereerst heeft de taakgroep een
uitgebreid overzicht gemaakt van de activiteiten die
nu plaatsvinden in alle parochies van ons cluster. Dit
overzicht geeft dus de werkelijkheid weer van het
pastorale aanbod. Daarbij is ook een eerste inschatting
gemaakt van de vitaliteit en het succes van al dat
aanbod.
Vervolgens heeft de taakgroep bekeken hoe het
aanbod zo breed mogelijk succesvol kan worden ingezet
en waar het nog aangevuld zou kunnen worden
om bestaande activiteiten beter te ondersteunen
of nieuwe doelgroepen te bereiken. Dit is te omschrijven
als de wenselijkheid van het nieuwe pastorale
aanbod. Dit aanbod is heel divers. Immers,
sommige activiteiten kun je het best organiseren binnen
de plaatselijke parochiekern, maar andere activiteiten
bereiken een bredere doelgroep als ze door
meerdere parochies georganiseerd
worden. Nu is
het niet mogelijk aandacht
te gaan besteden aan alle
wensen. Er moeten keuzes
worden gemaakt. Om deze
reden zijn er drie speerpunten
gekozen die in de
eerstkomende jaren in ieder
geval extra aandacht
zouden moeten krijgen met
daarbij enkele praktische suggesties.
Deze zijn:
• Ondersteuning, vorming en toerusting van het
vrijwilligerskader:
In de nabije toekomst wordt een steeds groter beroep
gedaan op het zelfdragend vermogen van de
parochies. De rol van bekwame vrijwilligers wordt
daarmee steeds belangrijker.
• Meer aandacht voor de kinderen en de jongeren:
Het is noodzakelijk om de binding met kinderen
en jongeren, die na het vormsel sterk afneemt, te
vergroten.
• Zichtbaarheid en herkenbaarheid van de parochies:
De parochies (en de kerkgebouwen) moeten een
meer open karakter krijgen, met een grotere gerichtheid
op de samenleving.
Het pastorale team heeft nu de opdracht om deze drie
speerpunten te verwerken in het pastorale beleidsplan.
Pastor /diaken Ronald Dits
Jaargang 1 – nummer 1
Maasdijk – Poeldijk – Heenweg – ’s Gravenzande – Kwintsheul – De Lier – Hoek van Holland – Naaldwijk – Monster – Honselersdijk – Wateringen
februari 2010
Samen sterk voor de toekomst van onze kerk
De 11 Westlandse parochies zijn samen op weg naar
een nieuwe federatie.
In alle dorpskernen zijn er informatiebijeenkomsten geweest
over het proces van verdergaande samenwerking.
In het oude dekenaat Westland bestond al een
hechte band. Wie herinnert zich niet deken G. Wiegerinck
en alle cursussen voor vrijwilligers? De afgelopen
jaren is in de verbanden van Maasdijk-Naaldwijk-
Honselersdijk (MANAHO), Hoek van Holland/Heenweg-
’s Gravenzande-Monster-Poeldijk (HGMP) en Wateringen-
Kwintsheul (WATERHEUL) veel goeds tot stand
gebracht. De Lier was aanvankelijk op weg met parochies
uit Midden Delfland maar sluit zich nu weer aan.
Zo gaan wij de krachten bundelen om verder te bouwen
aan de toekomst van onze katholieke geloofsgemeenschap.
De parochies blijven juridisch zelfstandig maar tegelijkertijd
slaan zij de handen inéén! Dat is noodzakelijk
om in een tijd met steeds minder pastores de pastorale
zorg, liturgie en catechese veilig te stellen. Bovendien
is het belangrijk om nieuwe wegen te zoeken om de
jonge generaties met het Evangelie te bereiken. Wij zijn
er van overtuigd dat wij met elkaar meer op kunnen
bouwen dan iedere gemeenschap op zichzelf. Aan de
opbouw van de nieuwe parochiefederatie werken vele
bestuurders en vrijwilligers mee. Onder deskundige begeleiding
gaan zij in deelprojecten in gesprek over onderwerpen
als bestuurlijke structuur, missionaire kerk,
publiciteit etc. Om u/jou goed op de
hoogte te houden verschijnt er regelmatig
een nieuwsbrief. Zo kunt
U de stappen volgen naar de toekomst
waar wij verantwoordelijk
voor dragen. Wijsheid en inzicht
wens ik toe aan allen die hun talenten
en inspiratie geven in dit proces.
Namens het pastorale team in wording,
pastoor J. Steenvoorden
Klus en Kans
De elf Westlandse parochies zijn samen op weg om
één federatie te worden. Het bisdom heeft mij gevraagd
dat samenwerkingsproces te begeleiden. Ik ben Marianne
Ruigrok-van der Valk (61), woon in Hilversum,
maar ben opgegroeid in het Westland, in Poeldijk.
Met z’n elven één federatie worden – dat is een hele
klus, maar ook een grote kans: samenwerken vergt veel
van pastores en vrijwilligers, maar biedt ook kansen om
van elkaar te leren en gebruik te maken van elkaars
sterke kanten.
Het samenwerkingsproces is in september 2009 gestart;
de samenwerkingsovereenkomst is op 27 oktober
2009 door de vice-voorzitters van de parochies ondertekend.
De begeleidingsgroep vergadert iedere maand
en stuurt het hele proces aan. Het interparochieel overleg
vergadert iedere twee maanden; binnen dit overleg,
waaraan alle vice-voorzitters en
pastores deelnemen, worden de
besluiten genomen.
De bijeenkomsten verlopen plezierig
en constructief. In de maandelijkse
nieuwsbrief houden we u op
de hoogte van de voortgang, hopend
dat u wilt meedenken en
meevoelen met de mensen die
deze klus gaan klaren en de kansen
zullen benutten.
Marianne Ruigrok-van der Valk
Rondje langs de parochies
De parochie van de H.H. Martelaren van Gorcum in De
Lier telt ongeveer 3800 geregistreerde katholieken (ongeveer
1/3 deel van de Lierse bevolking). In 2010 is het
81-jaar geleden dat de parochie een eigen pastoor
kreeg. Voor die tijd was de in 1872 gebouwde kerk aan
het riviertje De Lee een bijkerk van Naaldwijk.
Voor De Lier is de glastuinbouw de grootste economische
motor en telt in haar
bevolkingsopbouw meer
jongeren dan het landelijk
gemiddelde. Dat is terug
te zien in de activiteiten in
De Lierse parochie waar
nog ieder jaar veel kinderen
worden gedoopt of de 1ste H.Communie of het
H.Vormsel ontvangen. Ook beschikt de Lierse parochie
naast een parochiekoor en een middenkoor nog over
een kinderkoor met ca. 60 leden (!) en zijn er een flink
aantal misdienaars en acolieten die tijdens de eucharistie
vieringen assisteren. Maar ook voor de ouderen is
veel aandacht, die als zij daar prijs op stellen worden
bezocht door de seniorenwerkgroep, die tevens assisteert
bij het organiseren van de vieringen in verzorgingshuis
“Triangel”.
Besturendag cluster Westland
Op zaterdag 23 januari j.l. kwamen alle pastores,
besturen en pastoraatsgroepen van het nieuw te vormen
cluster Westland bijeen voor een kennismakingsdag.
Hoewel de vorming van het nieuwe cluster
al enige maanden geleden in gang gezet is, werd het
van groot belang geacht om nader kennis te maken
met degenen die verantwoordelijkheid dragen.
De begeleidingscommissie van het samenwerkingsproces
had het initiatief genomen om deze ontmoetingsdag
te organiseren voor alle pastores, besturen
en pastoraatsgroepen. Een gouden greep, zo bleek
op de dag zelf, want van de 80 genodigden waren
maarliefst 74 mensen aanwezig. Plaats van samenkomst
was de boerderij ‘De Zwethburch’ in De Lier,
een locatie waren velen nog niet geweest waren
maar wat zich uitstekende leende voor zo’n dagje op
de hei.
Voorzover het gezelschap nog geen één familie was,
werd na het welkomstwoord van pastoor J. Steenvoorden
een zeer leuke en nuttige kennismakingssessie
gedaan onder leiding van mevrouw A. Bisschops
van de Katholieke Theologische Faculteit te
Utrecht.
Hoe goed het voorgerecht ook mag smaken, de
aanwezigen kwamen natuurlijk voor het hoofdgerecht:
bijpraten en geïnformeerd worden over de federatievorming
en wat wij als bestuurders daar aan
kunnen bijdragen. Dat laatste in de vorm van een
workshop.
In een helder betoog werd door mevrouw M. Ruigrok
– van der Valk, projectleider van de clustervorming
Westland, uiteen gezet hoe zij eind 2008 betrokken
geraakt is bij de clustervorming in het Westland, hoe
het uiteindelijk gekomen is tot de clustervorming van
één federatie Westland en welke rol zij daar als projectleider
in vervult. Zij deelde met ons een diepzinnige
maar nog steeds actuele gedachte van bisschop
en kerkvader Augustinus (354 – 430 na Christus):
De mensen zeggen: De tijden zijn slecht, we leven in
een moeilijke tijd. Leef goed en de tijden zijn goed;
wij zijn de tijden, de tijden zijn wat wij ervan maken.
Om het totaal plaatje voor iedereen duidelijk te maken,
gaf de heer H. Verhagen, vice-voorzitter ’s-
Gravenzande, een presentatie waarin alle stappen,
overlegvormen en de nog uit te voeren werkzaamheden
helder werden gepresenteerd. Deze voortschrijdende
presentatie zal ook gebruikt worden om
nader te informeren over het proces. Het is een hele
klus, maar biedt ook veel kansen.
Uit de presentaties werd ook duidelijk welke belangrijke
sleutelrol bestuurders vervullen in dit proces.
Met een bijna 100% opkomst lieten de bestuurders
ook blijken zeer betrokken te zijn met het hele gebeuren.
Met veel enthousiasme en werklust werden de
tafels bezet waarin de deelnemers met een goede
mix van bestuurders uit andere parochies de vragen
van het workshopgedeelte behandelden. Boeiende
discussies aan tafel over de vraag: Wat betekent het
clusterproces voor u als bestuurder? Wat zou er in
het ergste geval kunnen gebeuren en wat zou er idealiter
voor moois uit voort kunnen komen?
Bij de plenaire discussie werden ook wel de valkuilen
benoemd, maar keek men toch meer hoopvol naar
de toekomst. Het glas is halfvol en niet halfleeg, en
met ziet heel veel kansen.
Kortom, de workshop heeft veel informatie opgeleverd
die gaande het proces en bij de nog uit te werken
opdrachten zeer functioneel ingezet kan worden.
Na al deze arbeid werd het tijd voor een vol glas,
maar voordat we daar aan konden beginnen was het
pastoor Kuypers die ons de lachspieren deed gebruiken
met de mop van de dag.
Met een voldaan gevoel gingen de aanwezigen
huiswaarts, weer een goede stap in het federatieproces
gezet, en terugkijkend op een nuttige en vooral
gezellige bijeenkomst. Voor herhaling vatbaar.
Colofon
Deze nieuwsbrief is een uitgave van de Westlandse
parochies en is bedoeld om alle parochianen te informeren
over de vorming van de nieuwe federatie van
Westlandse parochies.
Redactie
Nico Stijger
communicatie@rkwestland.nl
Kerk ter plaatse, plaats voor velen
Bij alle negatieve publiciteit rondom de katholieke
kerk hoor ik regelmatig zeggen:
‘Gelukkig hebben wij een fijne parochie.’ De eigen
gemeenschap wordt als heel belangrijk ervaren als
plek van inspiratie en ontmoeting waar de deur voor
iedereen openstaat. Binnen de nieuwe federatie blijven
de plaatselijke parochies van vitaal belang. De
12 kernen rondom een kerkgebouw zijn de peilers
die de nieuwe federatie zullen dragen. Als velen zich
verantwoordelijk en betrokken blijven voelen, dan zal
er ook in de toekomst voldoende draagvlak zijn. Binnen
de nieuwe federatie zal bekeken worden welke
activiteiten per parochie aangeboden worden en
welke centraal. In elke parochie zal er bijvoorbeeld
een aanbod van vieringen blijven. Maar jongerenpastoraat
en de groepsgewijze voorbereiding van
volwassenen op het H. Doopsel kunnen bijvoorbeeld
heel goed voor het hele Westland worden georganiseerd.
Op bepaalde gebieden kun je sámen meer
dan ieder voor zich. Doelmatig en doelgericht zullen
mensen en middelen ingezet worden. In het kader
van de federatievorming denkt een projectgroep van
vrijwilligers uit de verschillende parochies na over
‘pastoraat op maat.’ Schaalvergroting en schaalverfijning
zijn hierbij steeds sleutelwoorden. Hoe veelbetekenend
de gemeenschap ter plaatse is, werd
heel tastbaar bij het afscheid van pater Theo van
Rijn in ’s-Gravenzande. Ongeveer 7 jaar heeft hij zijn
beste krachten gegeven aan de parochies van de
HGMP. Ook het afscheid van Harry de Jong in
Naaldwijk was hartverwarmend. Tientallen jaren is
Harry als jongerenpastor werkzaam geweest in het
héle Westland, altijd gesteund door zijn vrouw Riet.
Allen die deze goede herders zeer zullen missen,
veel sterkte toegewenst! In hun geest gaan wij verder
op weg naar morgen. Pastoor R. Kuypers wensen
en bidden wij moed en vertrouwen toe in de komende
tijd bij het ondergaan van medische behandelingen.
Laten wij elkaar steunen waar mogelijk is!
Namens het pastorale team in oprichting,
pastoor J. Steenvoorden
Rondje langs de parochies
De parochie Sint Adrianus in Naaldwijk kent een geschiedenis
van eeuwen. Vanaf de 12de eeuw wordt
er al door katholieken samengekomen; aanvankelijk
in een houten onderkomen, later in de kerk aan het
Wilhelminaplein. Via de schuilkerk aan de Zwartendijk
en twee kerkgebouwen aan de Dijkweg uit 1790
en 1870 belandde de kerkgemeenschap uiteindelijk
in 1931 in het huidige gebouw aan de Molenstraat.
Dat ‘de Adrianus’ in 2005 beschermd rijksmonument
werd, was fijn en we zijn trots op ons in 2001 geheel
gerenoveerde gebouw. (Die renovatie was trouwens
een tijd van geweldige saamhorigheid en fantastische
inzet van jong en oud!) De geloofsgemeenschap,
die in het gebouw samenkomt, vinden we
echter nog veel meer het beschermen waard. Ongeveer
11.000 leden staan geregistreerd. De zorg voor
al deze parochianen rust niet alleen op de schouders
van onze pastores, maar zij wordt mede gedragen
door zo’n vierhonderdvijftig vrijwilligers, die allemaal
hun steentje bijdragen aan het goed functioneren van
de parochie. De goede ervaringen bij het samenwerken
in Manaho-verband geven ons veel vertrouwen
in de toekomst van de nieuwe federatie. Hopelijk
vinden we gezamenlijk wegen om onze jongeren
beter te bereiken.
De mop van pastoor Kuipers
Bisschop Van Luijn staat op een zeker moment aan
de hemelpoort. Hij rammelt aan de deur, slaat er nog
eens op en plots gaat de deur open en staat hij oog
in oog met de duivel. “Oh, oh, dan ben ik aan de verkeerde
deur”, stamelt de bisschop. “Welnee”, zegt de
duivel, “kom binnen, wij zijn hier ook net aan het clusteren”.
Colofon
Deze nieuwsbrief is een uitgave van de Westlandse parochies
en Hoek van Holland, en is bedoeld om alle parochianen te informeren
over de vorming van de nieuwe parochiefederatie
RK Westland i.o.
Redactie
Nico Stijger, communicatie@rkwestland.nl
Klus en kansen
Rond Pasen hebben het pastorale team en de vrijwilligers
vele extra uren gemaakt om de vieringen zo
goed en mooi mogelijk te laten verlopen. Tegelijkertijd
wordt er achter de schermen ook doorgewerkt
aan de federatievorming in het Westland.
In de afgelopen periode hebben we deelnemers gezocht
voor de start van het deelproject “Inrichting
Centraal Secretariaat” dat in mei 2010 van start zal
gaan. Wij zijn blij dat een groep vrijwilligers zich bereid
heeft verklaard om de komende maanden met
elkaar te gaan nadenken over het functioneren van
het centrale secretariaat voor de federatie.
Intussen is de projectgroep “Analyse Missionaire
Dynamiek” al bijeen geweest onder leiding van Ton
Snepvangers, medewerker van het bisdom Rotterdam.
In deze projectgroep wordt onderzocht hoe
missionair en dynamisch de Westlandse parochies
zijn, hoe de parochies straks elkaar binnen de federatie
kunnen versterken, op welke wijze de parochies
aandacht willen geven aan de maatschappelijke
thema’s die zich binnen de Westlandse parochies en
hun omgeving spelen en hoe de parochies binnen de
federatie zichtbaar willen zijn in de Westlandse samenleving.
De uitkomsten van deze vragen en bevindingen
zullen in een rapport worden opgenomen.
De uitkomsten van dit rapport zullen weer gebruikt
worden om het pastoraal beleidsplan te gaan schrijven
voor de toekomstige federatie.
Hieruit kunt u opmaken dat het niet alleen gaat om
een toekomstige organisatorische structuur voor de
parochies te realiseren. Het gaat er vooral ook om,
het inhoudelijke en pastorale beleid voor de toekomst
vorm te geven, zodat u ook echt merkt dat er
gezamenlijk voor u als parochianen wordt gewerkt.
Marianne Ruigrok-van der Valk,
projectleider Cluster Westland
In gesprek met een penningmeester
Ted van Luijk (56), geboren
Heulenaar, gehuwd, drie schatten
van kinderen, van beroep
groentekweker (aubergines),
komt uit een gezin met 10 kinderen,
woont in Wateringen,
kerkt nog vaak in de Heul,
maar is de beoogd nieuwe
penningmeester van de St. Josephparochie
in Wateringen.
Ted is geen onbekende in het parochiewerk van de
St. Josephparochie. Ruim 15 jaar geleden werd hij
door een vriend en collega-teler gevraagd om ‘even
te helpen’ bij een fancy fair. Zijn hulp en inzet zijn niet
onopgemerkt gebleven want daags erna stond pastoor
Winfried Kuipers op de stoep. En zo is Ted in de
stuurgroep Gemeenschapsvorming beland, wat hij
overigens nog steeds doet.
Waarom dan nu penningmeester?, vroeg ik hem.
“Een nieuwe uitdaging”, is het eerste wat Ted zegt,
maar ik proef dat er meer achter zit. “Mijn zoon
maakt nu deel uit van het bedrijf, ik kan zo een stapje
terug doen en meer tijd voor vrijwilligerswerk besteden.
Het vrijwilligerswerk blijft toch boeien.” Na het
overlijden in augustus 2008 van Herman Walstra (de
vorige penningmeester red.) heeft de parochie al die
tijd zonder penningmeester gezeten. Nu de federatie
Westland er aan zit te komen moet elke parochie
haar zaakjes op orde hebben. En juist in het Westland
ziet Ted de uitdaging. “Een groot pluspunt is dat
het een federatie wordt, ieder behoudt zo de eigen
identiteit, dat maakt ons allen sterker. En het gaat
zeker een succes worden”, voegt Ted er nog aan toe.
Met zijn eerste werkzaamheden als nieuwe penningmeester
viel hij direct met z’n neus in de boter:
de bijeenkomst van alle penningmeester van het
Westland. Wat hem gelijk opviel is de gedegenheid
waarmee het proces van federatievorming uitgewerkt
wordt, in ieder geval geen half werk. Vanuit de penningmeesters
is er nu een commissie samengesteld
die met een voorstel zal komen hoe we financiële zaken
gaan regelen en uitwerken. Denk daarbij aan
kostentoedeling, bijdragen, zaken rond afdrachten,
maar ook uniforme administratie etc.
De ontwikkelingen in de kerk raken veel mensen,
vooral ouderen. Dat weerhoudt Ted er niet van om
voor de kerk actief te zijn, hoewel niet iedereen zo
denkt. Het kerkbezoek baart hem wel zorgen, maar
hoe krijg je dat nu verandert? Wie de jeugd heeft,
heeft de toekomst, maar in de kerk zitten weinig jongeren.
“Als ik al jongeren / kinderen in de kerk zie zitten
dan denk ik: wat doen die nog hier? De kerk van
nu moet zich meer verplaatsen in jongeren. Zo kunnen
we de jongeren er meer bij betrekken, ook bij het
vrijwilligerswerk. Doe dat vooral per parochie, dan
voelen ze zich thuis en betrokken bij hun kerk.”
Vanaf 15 april 2010 online
www.rkwestland.nl
voor al het nieuws over de federatievorming.